Als je niet meer goed weet wat jij wilt

Er komt een uitnodiging voor een verjaardag. Je leest het bericht en denkt eigenlijk meteen: ik heb zin om te gaan. Of juist: eigenlijk liever niet.

Maar voordat je bij dat antwoord kunt blijven, begint je hoofd al. Wie komen er? Zal het opvallen als ik niet ga? Misschien vindt diegene het jammer. Kan ik niet beter even gaan, ook al heb ik er niet zoveel zin in? Hoe laat zal het worden? En wat als ik straks toch liever thuis was gebleven?

Een eenvoudige vraag als "Wil ik gaan?" kan zo veranderen in een afweging van alles en iedereen om je heen.

Als je eerst naar anderen kijkt

We stemmen ons allemaal weleens af op de mensen om ons heen. Je houdt rekening met je partner, je kinderen, je werk of andere mensen die belangrijk voor je zijn. Dat is normaal en kan ook iets moois zijn.

Maar als je voortdurend kijkt wat er buiten jou gebeurt, kan je eigen stem steeds zachter worden.

Wat heeft de ander nodig? Wat moet er nog gebeuren? Waar moet je rekening mee houden? Kan jouw planning misschien anders?

Voor je het merkt, is je eigen keuze iets geworden waar je pas aan toekomt als al het andere geregeld is.

“Je hoeft jezelf niet opnieuw te vinden. Soms moet je alleen weer ruimte maken om jezelf te horen.”

Van afstemmen naar automatisch aanpassen

Er is een verschil tussen rekening houden met iemand en je automatisch aanpassen.

Bij rekening houden maak je een keuze. Je weet wat jij wilt en besluit daar iets in mee te nemen.

Bij automatisch aanpassen kijk je eerst naar de ander en bepaal je daarna wat jij doet.

Dat verschil is soms klein, maar het kan veel uitmaken.

Je kunt bijvoorbeeld besluiten om naar een verjaardag te gaan omdat je dat zelf belangrijk vindt. Je kunt ook gaan omdat je bang bent dat iemand teleurgesteld is als je niet komt. Aan de buitenkant ziet de keuze er hetzelfde uit. Vanbinnen is er iets anders aan de hand.

Je hoeft niet te beginnen met grote vragen

Als je het lastig vindt om te weten wat je wilt, kan de vraag "Wat wil ik met mijn leven?" behoorlijk groot voelen.

Begin liever kleiner.

Wat wil ik vandaag? Waar heb ik zin in? Waar wil ik mijn tijd aan besteden? Wil ik mee, of blijf ik liever thuis? Met wie wil ik tijd doorbrengen?

Het gaat niet om iedere keer voor jezelf kiezen. Het gaat erom dat je jouw eigen antwoord weer leert opmerken voordat je naar alle andere belangen kijkt.

Ook "weet ik het niet" is een antwoord.

Je hoeft niet overal meteen een duidelijke voorkeur voor te hebben.

Jezelf meenemen betekent niet dat je minder betrokken wordt.

Het betekent dat jij ook onderdeel bent van de afweging.

Misschien wordt het daardoor weer wat gemakkelijker om te merken wat bij jou past, wat je belangrijk vindt en waar je eigenlijk gewoon zin in hebt.

Niet door harder naar jezelf te zoeken, maar door jezelf wat vaker de ruimte te geven om te antwoorden. :::