Waarom het voelt alsof jij meer geeft dan je terugkrijgt

Soms merk je dat je steeds degene bent die rekening houdt met de ander. Jij past je planning aan, neemt initiatief om iets samen te doen of vraagt hoe het met hem gaat. Als je terugkijkt, vraag je je af wanneer de ander eigenlijk voor het laatst iets voor jou heeft gedaan.

Het gevoel dat je meer geeft dan je terugkrijgt, kan langzaam aan je relatie gaan knagen. Misschien is er niet één duidelijke aanleiding, maar stapelen kleine teleurstellingen zich op. Wat gebeurt er als je daar eens wat beter naar kijkt?

Wanneer geven niet meer vanzelfsprekend prettig voelt

In een relatie geef je allebei iets. De ene keer heeft de een meer aandacht nodig, de andere keer draagt de ander wat meer. Dat hoeft niet precies gelijk verdeeld te zijn. Het wordt lastiger wanneer jij steeds degene bent die zich aanpast en je merkt dat dit vanzelfsprekend lijkt te zijn geworden.

Misschien houd je rekening met zijn hobby's, werk of afspraken, terwijl je eigen plannen steeds naar de achtergrond verdwijnen. Je vindt het op zichzelf niet erg om rekening met hem te houden. Je doet het misschien juist omdat je om hem geeft. Toch kan er op een gegeven moment iets gaan wringen.

Dat gevoel is niet automatisch het bewijs dat de ander te weinig doet. Het kan wel een aanleiding zijn om te onderzoeken hoe jullie met tijd, aandacht en verwachtingen omgaan. Want ook als je graag geeft, heb je behoefte aan aandacht en betrokkenheid van de andere kant.

“Geven voelt anders wanneer je merkt dat er ook ruimte is voor wat jij nodig hebt.”

Wat geef je en wat verwacht je terug?

Soms is het verschil tussen geven en ontvangen duidelijk. Jij organiseert steeds de gezamenlijke activiteiten, terwijl de ander weinig initiatief neemt. In andere situaties is het minder eenvoudig. Je doet iets met de verwachting dat de ander daardoor begrijpt wat belangrijk voor je is, maar die verwachting wordt niet uitgesproken.

Misschien hoop je dat hij uit zichzelf voorstelt om iets samen te doen. Of dat hij ziet dat je druk bent en een keer rekening houdt met jouw agenda. Wanneer dat niet gebeurt, kun je teleurgesteld raken. Voor jou was het misschien vanzelfsprekend geweest om hetzelfde voor hem te doen, maar dat betekent niet dat hij het op dezelfde manier bekijkt.

Het kan helpen om onderscheid te maken tussen wat de ander daadwerkelijk doet, wat jij zelf doet en wat je hoopt dat daaruit voortkomt. Daarmee praat je jouw teleurstelling niet goed. Je maakt alleen beter zichtbaar waar die vandaan komt.

Ook je eigen verwachtingen verdienen aandacht. Verwacht je iets wat je nooit hebt uitgesproken? Of heb je juist al vaker aangegeven wat je nodig hebt, maar verandert er weinig? Dat zijn verschillende situaties die om een andere benadering kunnen vragen.

Wat kun je zelf veranderen zonder alles naar jezelf toe te trekken?

Als je het gevoel hebt dat je meer geeft dan je terugkrijgt, is het verleidelijk om nog beter je best te doen. Misschien hoop je dat de ander dan vanzelf begrijpt wat je nodig hebt. Maar meer geven leidt niet altijd tot meer aandacht of betrokkenheid.

Je kunt beginnen met kijken naar de ruimte die je zelf inneemt. Zeg je regelmatig ja terwijl je liever iets anders zou doen? Houd je je agenda vrij voor de ander, terwijl je eigen plannen daardoor niet doorgaan? En neem je steeds initiatief omdat je bang bent dat er anders niets gebeurt?

Je hoeft niet ineens afstandelijk te worden of bij te houden wie wat doet. Je kunt wel wat vaker kiezen voor je eigen plannen, duidelijker zeggen wat je graag zou willen en de ander ook de gelegenheid geven om initiatief te nemen.

Daarmee ligt de verantwoordelijkheid voor de relatie niet volledig bij jou. Jij kunt veranderen hoe je zelf handelt en wat je bespreekbaar maakt. Hoe de ander daarop reageert, heb je niet helemaal in de hand.

Een andere verdeling begint met eerlijk kijken

Wanneer je vaker uitspreekt wat je nodig hebt, kan er iets veranderen. Misschien blijkt dat jullie elkaar verkeerd begrepen hebben en vinden jullie een andere manier om tijd en aandacht te verdelen. Het kan ook zijn dat je merkt dat de ander weinig bereidheid toont om rekening met je te houden. Ook dat is informatie die je serieus mag nemen.

Een relatie hoeft niet iedere dag precies in evenwicht te zijn. Soms vraagt de situatie tijdelijk meer van de een dan van de ander. Het gaat er vooral om of er over langere tijd ruimte is voor jullie allebei en of jullie bereid zijn naar elkaar te luisteren.

Misschien ontdek je dat je iets vaker mag uitspreken wat je nodig hebt. Of dat je bepaalde dingen bent gaan doen zonder je nog af te vragen of je dat zelf eigenlijk wilt. Het kan ook zijn dat je vooral verlangt naar meer wederzijdse belangstelling.

Je hoeft niet meteen te weten wat de uitkomst moet zijn. Soms begint er iets te veranderen wanneer je niet alleen kijkt naar wat je de ander geeft, maar ook eerlijk onderzoekt wat jij nodig hebt om je prettig te voelen in de relatie.