Als je hoofd een vraag maar niet kan loslaten

Je bent onderweg naar de supermarkt en ineens begint je hoofd weer. Je moet nog iets uitzoeken. Er was gisteren iets gezegd waar je over nadenkt. En hoe zat het ook alweer met die afspraak?

Je loopt verder, maar ondertussen ben je vooral bezig met een gesprek dat zich in je hoofd afspeelt. Je bedenkt mogelijkheden, antwoorden en oplossingen. En als je denkt dat je eruit bent, begint de volgende gedachte alweer.

Dat is nadenken. Maar soms wordt het doordenken.

Wanneer nadenken niet meer helpt

Nadenken kan nuttig zijn. Je kunt een probleem onderzoeken, een keuze maken of iets voorbereiden.

Maar er komt een punt waarop je eigenlijk niets nieuws meer toevoegt.

Je hebt de mogelijkheden al bekeken. Je weet wat je op dit moment kunt doen. Toch blijft je hoofd dezelfde vraag opnieuw openen.

Vaak zit daar een verlangen naar zekerheid onder.

Als ik er nog even over nadenk, weet ik misschien eindelijk wat ik moet doen. Als ik het goed genoeg begrijp, kan ik het loslaten.

Alleen komt dat moment niet altijd.

“Je hoeft een gedachte niet af te maken om haar los te kunnen laten.”

Parkeren is iets anders dan wegduwen

Wanneer je merkt dat je alweer in dezelfde denkloop zit, hoef je jezelf niet toe te spreken met: ik mag hier niet over nadenken.

Daarmee maak je van het denken opnieuw iets waar je iets mee moet.

Parkeren is eenvoudiger.

Vraag jezelf:

Vraagt dit nu iets van mij?

Als het antwoord ja is, doe dan wat nodig is.

Als het antwoord nee is, kun je zeggen: "Niet nu."

Je ontkent het onderwerp niet. Je schuift het alleen tijdelijk opzij omdat er nu niets te doen is.

Dat geeft je hoofd een ander soort rust.

Ga terug naar waar je werkelijk bent

Een denkloop speelt zich af in je hoofd. Je omgeving is ondertussen gewoon aanwezig.

Als je buiten loopt, zijn er bomen, geluiden, lucht, beweging en je eigen voeten die de grond raken.

Je hoeft daar geen speciale oefening van te maken.

Kijk eens om je heen. Hoor wat er te horen is. Merk op waar je bent.

Niet om je gedachten weg te krijgen, maar om je aandacht terug te brengen naar het moment.

Je kunt jezelf niet uit iedere denkloop denken.

Soms helpt het juist om even op te houden met denken en weer verder te gaan met wat er werkelijk voor je ligt.

Je hoeft niet iedere vraag die je hoofd stelt te beantwoorden.

Sommige vragen zijn voor later. Sommige zijn helemaal niet van jou. En sommige hebben geen antwoord nodig.

Misschien is dat ook een vorm van rust: weten dat iets even open mag blijven.